skip to Main Content

تعریف و نشانه های کمرویی و خجالت و نحوه درمان و مواجهه با خجالت

خجالت

تعریف خجالت و کمرویی

کسی که در مقابل افراد دیگر دستپاچه شده و احساس ناراحتی کند، و به صورت افراطی سعی در جدا شدن از جمع داشته باشد فردی خجالتی  و کمرو است. فرد خجالتی در فعالیت های گروهی مشارکت لازم را ندارد، در بازیهای دسته جمعی شرکت نمی کند و توانایی بیان خواسته ها و نظرات خود را در بین دیگران ندارد.

نشانه های   خجالت  و کمرویی
ناراحتی جسمی، تپش قلب، معده درد، تعریق، سرخ شدن، افکار خود تحقیر کننده، نگرانی درباره ی ارزیابی منفی دیگران، مهارت اجتماعی ضعیف، بازداری اجتماعی، دست و پاچلفتی بودن، بیزاری از نگاه دیگران، آهنگ ملایم صدا، گفتار مردد و یا همراه با ترس و لرز و …
.
ابعاد خجالتی و کمرویی
بعد عاطفی روانی: افراد خجالتی و کمرو غالبا دچار اضطراب، افسردگی و احساس تنهایی شده و در برقراری ارتباط و حفظ پیوندهای عاطفی با مشکل جدی مواجه هستند. کمرویی مانع اصلی رشد مطلوب فردی و روانی شخص است. در افراد خجالتی و کمرو ترس از موقعیت ها ممکن است به تدریج تعمیم یافته و باعث شود که آنان از هر چیز تازه و متفاوتی بترسند. این امر می تواند منجر به بازداری احساسات شود و زمینه  ناهنجاری روانی، اجتماعی وی را فراهم کند.

بعد شناختی
در بسیاری از مواقع هوش و استعدادهای سرشار فرد به دلیل خجالتی بودن وی، پنهان می ماند. گاهی برخی کودکان و نوجوانان خجالتی و کمرو به رغم آنکه ممکن است فوق العاده تیزهوش و سرآمد باشند اما قدرت هوشمندی ایشان توسط دیگران به خصوص معلمان مورد ارزیابی واقع بینانه قرار نمی گیرد. کمرویی پایدار می تواند منجر به یک ترس و تنش عمومی شده، کودک و نوجوان خجالتی ،اعتماد به نفس و جرأت تجربه ی انجام هیچ کاری را پیدا نکند و در نتیجه عملکرد او پائین تراز سطح واقعی توانایی اش بروز کند.

امام علی (ع): از تنهایی و پراکندگی بپرهیزید زیرا انسان تنها، طعمه شیطان است همانطور که گوسفند تنها طعمه گرگ می باشد.

علل خجالت و کمرویی

علل فیزیولوژیک: نقص عضو، عدم رضایت از ظاهر جسمانی خود، اختلال در عملکرد غدد فوق کلیوی، اختلال در تکلم.

علل تربیتی: مراقبت شدید والدین، عدم تفویض استقلال به نوجوان، توقع اطاعت و تسلیم دائمی از وی، خشونت و سختگیری والدین، محرومیت از محبت، ترس از تنبیه و سرزنش، تمایل خانواده به انزوا.

علل روانی: استرس محیطی و عدم احساس امنیت، غم و اندوه شدید و مداوم، عقب ماندگی درسی، تحقیر شدن های متعدد در برابر جمع.
علل اجتماعی: فقدان مهارت های اجتماعی، مهاجرت، فقر، اعتیاد والدین، طلاق والدین.

نحوه درمان خجالت:

بهترين راه براي از بين بردن خجالت، مواجهه مستقيم با مسئله است.

طبق نظر محققان، مشكل موقعيت هاي خجالت آور با شوخ طبعي، بهترخواهد شد. در اين روش، هرگاه خودتان مرتكب  لغزش و خطايي شديد، از راه شوخي و مزاح وارد شويد؛ البته اگر همين را درباره خطاي دوستان خود به كار ببريد، شايد در ابتدا، آن ها حس بهتري به موقعيت موجود پيدا كنند؛ ولي در نهايت سبب سوءتفاهم خواهد شد.
درمواردي كه خطا از جانب شماست خطاي خود را به عهده بگيريد. اين موضوع باعث مي شود كه براي شهامت داشتن در إقرار به خطا، حتماً مورد تحسين دوستانتان قرار بگيريد.
براي استفاده از اين روش احتياجي نيست كه إستاد شوخ طبعي و طنز باشيد؛ گاه تنها گفتن يك كلمه كه نشان دهنده ناشيگري و خجالت شماست، خود مي تواند راهكاري مفيد باشد.
بايد بدانيد لحظات ناخوشايند و خجالت آور را همه تجربه مي كنند، بنابراين هيچ دليلي وجود ندارد كه شما خود را استثنا، و سرزنش كنيد درعوض با نشان دادن توانايى خود در مديريت و جمع و جور كردن اوضاع و ادامه دادن به فعاليت خود،عكس العمل خود و ديگران را در برابر موقعيت خجالت آور به حداقل برسانید.

اگر کمرویی و خجالت شما بیش از حد آزار دهنده بود به تحوی کهمانع عملکردهای روزانه می شود حتما باید به روانشناس مراجعه کرده و با روشهای درمانی مختلف با خجالت مبارزه کنید.

چون بیشتر عوامل  کمرویی و خجالت ریشه در ناخوداگاه و گذشته ما دارد .لذا هیپنوتیزم درمانی با شیوه های منحصر به فردش کمک شایانی در بهبود این حالات می کند.

Back To Top