تاریخچه هیپنوتیزم:
با وجود اینکه قدرت هیپنوتیزم برای درمان بسیاری از مشکلات از هزاران سال پیش شناخته شده است، با این حال بسیاری از مردم هنوز درک و فهم قابل توجهی از علم هیپنوتیزم ندارند. در اینجا تاریخچه مختصری از چگونگی استفاده انسان از خلسه، نیایش، مراقبه، و هیپنوتیزم برای درمان بسیاری از آلام ارایه می شود. نوشته های سانسکریت نشان می دهد که چگونه انسان دویست سال قبل از میلاد مسیح از حالت خلسه برای معالجه بیماران استفاده می نموده و این اسناد در سنگ نبشته های دیوارهای معابد هند وجود دارد.
۱۵۰۰ سال بعد از میلاد مسیح “پارسلسوس” کاشف بیماری سیفلیس با استفاده از آهن ربا به درمان بیماری ها می پرداخته است. در قرن نوزدهم فرانس آنتوان مسمر روش معالجه با آهن ربا را به وین آورد.در آن زمان حجامت تنها روش درمان بود. وی حوضی ساخت با تکه هایی از آهن ربا در آن و تصور می کرد که آب مغناطیسی شده می تواند بیماران را شفا دهد. بیماران داخل حوض می شدند و دچار حالت هیجان عصبی می شدند و هنگامی که از آن حالت بیرون می آمدند احساس بهبودی و سلامت می کردند. بعدها صحت علمی روش درمانی وی مورد تردید قرار گرفت و فعالیت خود را متوقف کرد.بعد از مسمر “مارکی پوسیگور” واژه سمنامبولیزم را ابداع کرد که به معنای راه رفتن در خواب است.
در ابتدا عقیده پیشگامان هیپنوتیزم این بود که نیرویی از سمت آنها به سمت بیماران در جریان است ولی بعدها مشخص شد که این چنین نیست بلکه حالت هیپنوتیزم یک مهارت شخصی است.
در زمان اریکسون هیپنوتیزم تکامل پیدا کرد و به صورت یک حرفه مورد احترام جای خود را پیدا نمود و توسط روانشناسان و پزشکان بعنوان یکی از فنون درمانی مورد استفاده قرار گرفت.
